_{ถ้าในโลกนี้มีมนุษย์ดอกไม้}

 

  

พี่ซองมิน คงเป็นดอกไม้อะไรซักอย่างแน่ ๆ

 

 

  

“ กรี๊ดดดด !!!!! ”

 

“ดูสิ!!!  นั่นพี่ซองมินนิ ”

 

“ มินนี่ผมรักคุณ!!!! ”

 

“ มินนี่จังน่ารักที่สุดเลย ”

 

“ นี่รู้มั้ยที่ฉันเข้าโรงเรียนก็เพราะพี่ซองมิน ”

 

“ นายแน่ใจเหรอว่านั่นผู้ชายอ่ะ ”

 

 

  ทุก ๆ เช้า และทุกชั่วโมง  จะมีเสียงร้องกรี๊ดกร๊าก   และเสียงอึกทึกคึกโครม   เมื่อมีเขาคนนี้เดินผ่าน ลี ซองมิน  ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชายเป็นต้องหันมามองกันเป็นตาเดียว เพราะอะไรนะเหรอ  ก็เพราะพี่ซองมินหรือมินนี่คนนี้น่ารักและเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ สาวๆ น่ะสิไม่ว่าจะมองมุมไหน ตรงไหนก็น่ารักไปหมด และยังมีดวงตากลมโตสุกสกาวราวกับตากวาง สองแก้มเนียนใสสีชมพูระเรื่อ ริมฝีปากบางเล็กจิ้มลิ้มได้รูป รูปร่างบอบบางน่าทะนุถนอม และที่สำคัญกลิ่นกายที่หอมหวนรัญจวนใจ   อา......      ทำไมผมถึงได้จินตนาการได้ถึงเพียงนี้      ใช่แล้ว!!!  พวกคุณฟังไม่ผิดหรอก ผมจินตนาการถึงพี่ซองมินขึ้นมา เพราะอะไรนะเหรอ  ก็เพราะว่าผมสายตาตั้งแต่ยังเด็กน่ะสิ    จะให้ใส่แว่นตารึก็ปวดตา   ใส่คอนแท็ครึก็เคืองตา    ผมก็เลยปล่อยไว้อย่างนั้น แต่มันก็ไม่ร้ายแรงมากนักหรอก   แค่แยกหน้าเพื่อนไม่ค่อยออกเอง  - -;  

 

“เฮ้ย ไอ้คยู เมื่อกี้นายเห็นพี่ซองมินรึป่าว ”

 

“น่ารักโคตรอ่ะ อยากได้มาเป็นแฟน ”

 

“ส่วนฉันนะ แค่ได้เห็นครั้งแรกก็หลงแล้ว”

 

  

น่ารักจริงๆ เหรอ อ๊ากกกกก อยากเห็นหน้าชัดๆ....

 

 

  

“ อืม เห็น ” ร่างสูงละหน้าจากหนังสือที่อ่าน แล้วมองเพื่อนด้วยสีนิ่งสนิท

 

“ เฮ้ย!!! ตอบได้แค่ อืม เองเหรอว่ะ ”

 

 

คยูฮยอนไม่ตอบได้แต่ส่งรอยยิ้มให้เพื่อนรัก แล้วหันไปให้ความสนใจกับหนังสือตรงหน้าต่อ

 

 

“หมั่นไส้ว่ะ ปล่อยให้มันสนใจหนังสือไปนั่นแหล่ะ ไปเถอะ”

 

 

 

   

พักกลางวัน

 

 

“เฮ้ย!!! คยูไปไหนว่ะ”

 

“ห้องสมุดน่ะ”

 

“ไม่ไปดูพี่ซองมินเหรอว่ะ แหล่งข่าววงในบอกมาว่าพี่ซองมินจะผ่านมาทางนี้นะเว้ย”

 

 

 

ห่ะ จริงดิ อยากไปๆ แต่...

 

 

 

“...ไม่ดีกว่าว่ะ พอดีเจอหนังสือที่อยากอ่านนะ ”

 

“เออๆ ตามใจ ”

 

    

*TBC*

 

edit @ 8 Feb 2008 13:43:02 by zarasa